Ciepło sieciowe spadło o 10% — i nie tłumaczy tego pogoda

Punkt wyjścia: ogrzewanie regulowane na podstawie telefonów

Przed zmianą ogrzewanie w budynku regulowano tak jak w większości podobnych nieruchomości: serwis techniczny przyjeżdżał na miejsce i przykręcał lub odkręcał regulację w zależności od tego, co zgłaszali mieszkańcy. Nie było danych pomiarowych o rzeczywistych temperaturach w mieszkaniach, więc regulacja opierała się na szacunkach.

Zdaniem Holmali miara sukcesu była prosta.

W momencie, gdy telefony przestawały dzwonić, wszystko było w porządku.

Problemem nie była wyłącznie ilość pracy. Zgłoszenia nie dało się zweryfikować bez wizyty: technik jechał do mieszkania z termometrem i często stwierdzał, że temperatura jest prawidłowa. Z grubsza szacując, w mniej więcej połowie zgłoszeń z temperaturą nie było nic nie tak.

Wcześniej nie prowadzono właściwych projektów regulacji hydraulicznej — jedynie ustawiano rozdzielacze i termostaty w pojedynczych mieszkaniach.

Decyzja: pilotaż zaczął się od budynku, który nie był problemem

Impulsem był kontakt ze strony ClimaPri i prezentacja, która po nim nastąpiła. Motorem były koszty: ogrzewanie to największa pojedyncza pozycja kosztowa nieruchomości.

Ikaalisten Kiinteistökonsultit zarządza spółkami mieszkaniowymi należącymi w całości do miasta Ikaalinen. Można było wybrać budynek, w którym zużycie ciepła sieciowego jest wyraźnie wyższe. Wybór padł jednak na Rahkolankuja 20, który nie był szczególnym problemem. Powód był po części praktyczny: sytuacja finansowa tej spółki była najlepsza, a inwestycję dało się sfinansować ze środków własnych, bez dodatkowego finansowania. Po części chodziło o świadomy układ eksperymentu.

Jeśli system przynosi oszczędności w tym budynku, to w budynku, w którym zużywa się więcej ciepła, oszczędność będzie prawdopodobnie jeszcze większa.

Decyzja zapadła bez komplikacji. Miejskie spółki mieszkaniowe mają wspólną profesjonalną radę nadzorczą złożoną z urzędników i dyrektorów ds. nieruchomości. Projekt oparty na liczbach stosunkowo łatwo uzasadnić takiej radzie, nawet jeśli do obiecywanych wartości podchodzi się ze zdrowym sceptycyzmem: nawet dziesięcioprocentowa oszczędność sumuje się przez dziesięć lat do znaczącej kwoty.

Wdrożenie: dwa tygodnie, niewiele zamieszania

Rahkolankuja 20 to pierwsza nieruchomość zasilana ciepłem sieciowym, do której dostarczono centralę sterowania ogrzewaniem ClimaPri. W marcu 2026 zamontowano termostaty ogrzewania podłogowego, centralę regulacji temperatury zasilania oraz zdalnie odczytywane wodomierze. Na prace przewidziano około dwóch tygodni i w tym czasie zostały wykonane.

Dla mieszkańców najbardziej widoczny był montaż wodomierzy, który wiązał się z pojedynczymi przerwami w dostawie wody. Prace po stronie ogrzewania praktycznie nie były odczuwalne, a skarg nie było. Projekt nie pochłonął też istotnej części czasu pracy samego zarządcy.

Nic nas właściwie nie zaskoczyło. Żadnych problemów ani zmartwień.

Pierwsze obserwacje: różnice między mieszkaniami się zmniejszyły

Gdy w marcu system został włączony, pierwszą obserwacją był rozrzut między mieszkaniami. Część mieszkań miała prawidłową temperaturę, część była chłodna, a część wyraźnie zbyt ciepła.

W części mieszkań było w środku 24–25 stopni. Rozrzut był naprawdę duży.

Ogrzewanie podłogowe reaguje powoli, więc wyrównanie zajęło chwilę. Pod koniec marca i w kwietniu najwyższe odczyty w poszczególnych mieszkaniach zaczęły spadać, a przegrzane mieszkania od tego czasu zniknęły.

Po stronie energii pierwszym porównywalnym miesiącem był kwiecień. Średnia miesięczna temperatura zewnętrzna była praktycznie taka sama jak w kwietniu 2025, czyli zapotrzebowanie na ciepło było równie duże jak rok wcześniej. Zużycie ciepła sieciowego spadło mimo to o 10 procent. Pogoda nie tłumaczy więc tego spadku.

Zużycie wody również zaczęło lekko spadać. Rozliczanie według zużycia ruszyło na początku lipca, a pierwszy rachunek powstaje w październiku na podstawie zużycia z lipca–września. Holmala spodziewa się, że efekt będzie wyraźniejszy dopiero wtedy, gdy mieszkańcy zobaczą swój pierwszy rachunek.

Zmiana w codziennej pracy: zbędna wizyta serwisowa się nie odbywa

W pracy zarządcy najistotniejszą zmianą jak dotąd nie jest oszczędność, lecz to, że zgłoszenie o zimnie można sprawdzić, zanim ktokolwiek wsiądzie do samochodu.

Teraz temperaturę mieszkania sprawdzamy zdalnie. Mieszkaniec dostaje odpowiedź od razu i nie trzeba robić wizyty serwisowej tylko po to, żeby to potwierdzić.

Zgłoszenia są filtrowane w dwie strony. Jeśli w mieszkaniu naprawdę jest zimno, sprawę można skierować bezpośrednio do naprawy, bez pośredniej wizyty kontrolnej. Jeśli temperatura jest prawidłowa, mieszkaniec od razu otrzymuje uzasadnioną odpowiedź. Zdaniem Holmali przynosi to oszczędności kosztów także po stronie serwisu, choć trudno je wyrazić w euro.

Czego oczekuje się po zimie

Właściwe wyniki będą znane dopiero po sezonie grzewczym. Holmala regularnie śledzi temperatury w mieszkaniach i co kilka miesięcy zapisuje faktyczne zużycie energii cieplnej, aby porównać je z poprzednimi latami.

Jeśli uzyskamy oszczędność powyżej 10 procent, będę zadowolony.

Za realistyczny poziom Holmala uznaje 10–15 procent. Spodziewa się również, że pierwszej zimy zgłoszeń od mieszkańców może być więcej niż wcześniej: jeśli ktoś przywykł w mieszkaniu do 23–24 stopni, 21 stopni może wydawać się chłodne. Rzeczywistych zgłoszeń usterek będzie jego zdaniem wyraźnie mniej.

Rekomendacja dla kolegi po fachu

Po pierwszym półroczu ocena Holmali jest jednoznaczna. Zdarzały się pojedyncze usterki, ale połączenia zdalne działały, a wsparcie techniczne rozwiązywało sprawy szybko.

Mogę gorąco polecić. Kontakt działał dobrze, a sprawy były rozwiązywane szybko.

Doświadczenie z Ikaalinen jest na tym etapie sygnałem startowym. Różnice temperatur między mieszkaniami się zmniejszyły, zbędnych wizyt serwisowych jest mniej, a zużycie ciepła sieciowego spadło — jednak rozstrzygające dowody pojawią się dopiero po zimie. Wrócimy do tego w maju 2027.